Het is
interessant om te zien hoe snel je je kan aanpassen als mens. We zijn nu tweeenhalve
week in Engeland, maar het voelt al weer normaal. Links rijden is heel gewoon,
en ook zijn we weer gewend aan het schakelen in de auto. De kinderen gedragen
zich alsof er niets bijzonders is gebeurd. Toch zijn ze nu 6 weken kleine
nomaden; en moeten ze nu al die zes weken slaapkamer delen. Ze zullen elkaar gaan
missen als we volgende week in ons huis trekken en ieder weer zijn eigen kamer
heeft!
Deze week
was ook anderes dan de vorige weken, want de kinderen ging deze week naar kamp.
Wat een groot succes was, want ze hadden het enorm naar hun zin. Dat maakte
gelukkig tijd vrij bij Isabelle om de puzzel te leggen, om het huis op orde te
krijgen voor de verhuizing. We lieten het verven, schoonmaken, de 1e
verdieping (met vloerbedekking) shampoorallen, de beneden houten vloer
opschuren en een houten vloeren leggen in de uitbouw/studeerkamer, waar een
oerlelijk tapijtje lag. Dat ging niet zonder uitdagingen, want de radiatoren
hingen te laag in deze kamer om er hout onder te leggen, dus moesten die weer door
een loodgieter hoger worden gehangen. De puzzel paste uiteindelijk precies; dit
weekend droogt de vloer, en dinsdag als de verhuizers komen kan alles erin!
Ik had een
druk werkweekje, wat me van Dusseldorf, High Wycombe naar Balham (Zuid-London)
bracht. Maar verder regelde ik ook het een en ander; ik loste uiteindelijk het
probleem op rond de autoverzekering (zie vorige blogje), ik vroeg mijn sofi
nummer aan (moest persoonlijk met een “interview”) en we kwamen met Hertz
overeen dat we de gehuurde Ford Galaxy (de nieuwe “bus”) gaan overnemen. Deze
“bus” wordt onze tweede auto, de praktische. Met zeven zitplaatsen, reuze
handig als de oma’s op bezoek komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten