A380

Dinsdagnacht vloog ik terug naar London. Deze vlucht werd uitgevoerd met het grootste passagiersvliegtuig ter wereld, de Airbus A380. In vergelijking met de concurrerende maar veel sierlijke B747 een beetje een lomp vliegtuig. Maar wel indrukwekkend groot. Echter het meest indrukwekkende is de start. De vier grote motoren van het toestel maken zo weinig geluid, dat je alleen een zacht rustig gezoem hoort. Het vliegtuig trilt nauwelijks bij de enorme versnelling op de startbaan, en gaat zo rustig en vloeiend de lucht in, dat je bijna niet merkt dat je vliegt.

Pollo Tropical

Ik ben in Miami  fan geworden van een locale Carribisch fast food restaurant genaamd Pollo Tropical. http://pollotropical.com/home-page. Behalve het normale fast food assortiment hebben ze ook gezondere dingen op het menu staan, en het is bijzonder goed geprijst. Zo had ik een grote kipfillet, rijst, bonnen en mais, met jalapenos en sausjes, voor 8 dollar. Daar kan je niet voor gaan koken.

Werken op zondag

Er moet op dit moment zo veel gebeuren bij Victory, dat ik elke zondag moet (bij)werken. Maar ik heb het perfecte middel gevonden om werk met plezier te combineren. Net zoals vorige week kocht ik namelijk voor $25 een dagpas bij het Grand Beach Hotel. Met perfecte wifi, een heerlijk zwembad en een prima strand dichtbij. En geen pompende bassen van de feesthotels. Uiteindelijk maakt het niet uit waar ik zit te werken, als ik maar goede wifi heb. En na afloop van de dag ben ik heerlijk relaxed en uitgerust, en ook super voorbereid voor een nieuwe werkweek.

Miami Music Week

Van March Break (zie https://lagerweijtjeslondon.blogspot.com/2018/03/de-verschillende-gezichten-van-miami.html) gingen we deze week naar “Miami Music Week”. Onder leiding van het gigantische Ultra Music Festival https://ultramusicfestival.com hebben alle clubs en hotels artiesten en optredens. Het publiek is compleet anders. Waar vorige week de jonge kids hun feesten meerendeel op straat vierden (want waarschijnlijk zijn de meeste onder de 21, of hebben eenvoudig niet genoeg geen geld voor de dure bars en clubs), is er nu publiek met geld. Een kaartje voor het Ultra Music Festival kost een dike $400 wanneer je de taxes erbij rekent; een reden voor mij om af te haken.

Zaterdagmiddag bezocht ik wel Downtown Miami voor een wandeling. De muziekweek heeft danzij het festival als zwaartepunt de stad Miami zelf in plaats van Miami Beach. Respect voor de politie, die met een enorme inzet aan mensen en material alles in goede, georganiseerde en veilige banen leidt. Ik denk dat je buiten het centrum even flink je gaspendaal kan indrukken, want men is nu even te drukken om bonnen te schrijven! Om hun zichtbaarheid te vergoten, hebben ze altijd hun zwaailichten aan, wat in eerste instante een wat vreemde sfeer geeft, maar als je er aan went wel een gevoel van veiligheid.

Ik eindigde zaterdgamiddag in de zwembadbar van het kuxe hotel W op de 50e etage. http://www.wmiamihotel.com. Met een prachtig uitzicht, en een paar uistekende DJ’s achter de draaitafel. Ik maakte het niet laat, want ‘s avonds had ik een kaartje gekocht voor de electronische muziekband The Crystal Method. Zij speelden in de nachtclub van de Nikki Beach Club. The Crystal Method valt onder de alternatieve muziek, en dat was te merken! Ten eerste is Miami duidelijk geen plek voor alternatieve muziek. Waarbij alle bars, clubs en hotels afgeladen waren, was hier de zaal behoorlijk leeg. En wat er liep, was niet het typische Miami publiek in mooie kleding, maar gasten in zwarte shirts alsof je een muziekfestival in Europa bezocht. Prima en gezellig voor mij, maar een raar contrast met de trendy witte nachtclub.

Aankomst in Miami

Als je aankomtvliegen op Miami airport, dan land je meestal in westerlijke richting, en kom je eerst over het heldere blauwe water van de oceaan, daarna de lange stranden van Miami Beach, dan over de prachtig blauwe wateren van de baai en tenslotte over de stad zelf. Een prachtige aanvliegroute, die extra mooi is met een zonnetje en blauwe luchten. Maar het kan ook anders. Het is een tropisch klimaat, dus als je pech hebt vlieg je rondom (of zelfs soms door) onweerswolken, met bliksemflitsen om je heen en met een behoorlijk “bumpy” landing. Zoals afgelopen dinsdag terug uit New York....

Floridian in New York

Ik ben pas een paar weken in Florida, maar ik begin al een echte zon-verwende Floridian te worden. Dinsdagochtend vroeg stapte ik op het vliegtuig voor een dagtrip naar New York voor meetings. En in New York is het koud en sneeuwt het. Deze Hollandse Floridian was echter vergeten een jas mee te nemen…….koud!

De verschillende gezichten van Miami Beach

Naast Miami begin ik nu ook Miami Beach langzamerhand te ontdekken. Ook al is Miami Beach aan de overkant van de baai, een bruggetje verder, het is een andere planeet. Met veel uitersten.

Zo ontdekte ik al het relaxte loungy trendy sfeertje van Nikki Beach http://lagerweijtjeslondon.blogspot.com/2018/02/eerste-weekend-in-miami.html, en de mooie baai zichten met prachtige zonsondergang van de Mondriaan. http://lagerweijtjeslondon.blogspot.com/2018/03/aan-het-hotelzwembad.html. Ook ren ik elke donderdagavond met een renclub in Miami Beach. Tot nu toe was dit altijd in het donker, maar doordat de zomertijd hier al is ingegaan, was het afgelopen donderdag in daglicht en zelfs met zonsondergang. Op het strand en langs de boulevard van Ocean Drive in South Beach. Het was deze week March Break, met andere woorden de meeste universiteiten waren gesloten voor vakantie, en hier stonden grote groepen studenten dronken en stoned uit hun pan aan het gaan. De politie had de straten afgesloten, want het leverde eeen groot straatfeest op met knallende gettoblasters en autoradios, en een dansende menigte. We werden als renners hard en vrolijk aangemoedigd door de kids, waarvan de dames de kleinste bikinis droegen ter motivatie. Dat was nog pas een run!

Zaterdagmiddag ging ik met de eigenaar van ons oude online reclamebureau in Toronto lunchen, weer in een andere gebied van Miami Beach. Hij nodigde met uit voor lunch in de spa de Standard, een rustige relaxte oase aan de baaikant. http://www.standardhotels.com/miami/properties/miami-beach. Zaterdagnamiddag bezocht ik het meer trendy Delano Hotel, waar aan het zwembad een groot feest werd gevierd met DJ’s en pompende bassen. https://www.morganshotelgroup.com/delano/delano-south-beach. En zondag zocht ik de rust op in het Grand Beach resort, wat aan een rustig stuk strand ligt, ietsje noordelijker. https://www.miamihotelgrandbeach.com/. Het strand is hier perfect; ondiep water, mooi zand, geen stenen of vuil, en lekker rustig.