Tussenstop in Brugge

Vrijdagochtend kwam ik thuis, en zaterdagochtend vertrokken we al weer naar Nederland. Ik was dus maar heel kort in Engeland; net lang genoeg voor klusjes als grasmaaien etc. En in September heb ik tijd genoeg om thuis te zitten….

Dit keer waren we plan om halverwege de rit naar Nederland een stop van twee dagen te maken in Brugge. We komen altijd langs deze stad, ik heb er veel over gehoord maar nog nooit hebben we het bezocht. We hadden zelfs een voordelig hondvriendelijk hotel gevonden buiten het centrum. Stel je verder weinig voor bij het hotel, ook al had het ook een buitenzwembad, wat tijdens het warme weekend goed van pas kwam. https://www.leonardo-hotels.com/leonardo-hotel-brugge

Zaterdagmiddag bleven we dan ook hangen bij het zwembad, ook al gingen we voor het eten even Brugge in. We gingen niet naar het centrum, maar bleven rondhangen in het gebied van het Minnewater, ooit een drukke haven, nu een rustig parkgebied met schilderachtige huisjes. We vonden daar een pizza-restaurant tot grote vreugde van Kevin, en ook Aimee want ze hadden er glutenvrije pizza’s

Zondagochtend relaxten we ook bij het zwembad. Waar opens achter ons een kamer wakker werd met allemaal Feyenoord liedjes als wake-up tunes. Gezellig, want Aimee had haar Feyenoord shirt aan, dus ze was er klaar voor. En het bracht later het nodige geluk met een 5-0 overwinning.

‘s Middags gingen we weer naar het stadje en liepen vanaf het Minnewater het centrum in. Uiteraard is het centrum druk en erg toeristisch, maar het is zeker de mooise stad van “de lage landen” die ik heb gezien. Prachtige oude gebouwen. En voor de kids; in het centrum zijn er heel veel chocolade en snoep winkeltjes! We aten die avond weer terug in de buurt van Minnewater (de buitenkanten van de stad zijn heerlijk rustig), in de mooie tuin van een een gezellig eetcafe met een Oosters tintje. Genaamd Stoepa. http://www.stoepa.be/

Eclipse

Excuses, ik heb een tijdje geen updates geplaatst. Te druk, met vooral leuke dingen.

Zo was ik afgelopen week in Toronto, om daar de laatste dingen over de dragen bij Quark en afscheid te nemen. Vorig weekend zat ik even tussendoor in Wyoming, om daar met het team van AmeriCan Adventures de Eclipse te bewonderen.

Vrijdagavond vloog ik van Toronto naar Salt Lake City. Daar verbleef ik een nachtje in een airport hotel, om daar ook op neef Dennis te wachten, die uit Kansas City kwam aangevlogen. Zaterdagochtend vertrokken we met een huurauto naar het noorden. Een flinke afstand, en aangezien we er ook nog een “scenic” tour van maakten, werd het een extra lange rit. Onze eerste stop was net ten noorden van Salt Lake City, het museum van de vliegbasis Hill Air Force Base. http://www.hill.af.mil/Home/Hill-Aerospace-Museum/. Een gratis museum, met enkele bijzondere vliegtuigen, zoals een echte B1 en B52.

Later op de middag reden we vanaf het westen het nationale park Yellowstone binnen. We volgenden de weg naar het zuiden, en kwamen onder andere langs watervallen en bizarre vulkanische geiserlandschappen. Ook zagen we elk en een bison. Het zijn de kleuren die Yellowstone zo mooi maken; het groen van de natuur, het geel van de droge grassen, het rood van de ijzerafzettingen uit de geisers, het wit van de kalkafzettingen uit de geisers en het blauw van de lucht en van de heet waterbronnen.

Later op de avond reden we door Grand Teton National park, waar we een prachtige zonsondergang achter de bergtoppen voorgeschoteld kregen, met een grote kudde bisons. We kwamen pas tegen half negen aan op de camping, waar ook de collega’s stonden. We hadden een rustig plekje aan de Snake River, en we genoten van een lekker stukje steak en een glas rode wijn bij het kampvuur.

De volgende ochtend gingen we raften. Er waren namelijk een groot aantal raftplekken voor onze passagiers opgekocht, maar er kwamen maar tien man ‘s ochtends vroeg aanzetten. Voor mij betekende het terugkeren naar de plek van mijn eerste raft-ervaring; ook als zestienjarige ging ik hier de Snake River af.

Na het koude water getrotseerd te hebben, aten Dennis en ik pizza, voordat we aan onze middagwandeling begonnen. We wandelden in twee uur om het schilderachtige meertje Leigh heen, met mooie uitzichten op de toppen van de Grand Teton. Helaas kwamen we geen zwarte beren tegen die hier vaak gezien worden. Na afloop van de wandeling koelden we even af in het meertje, voordat we terug naar het stadje Jackson gingen voor een lezing over de eclipse. We leerden van een bekende Engelse sterrenkundige waarom juist hier in Jackson veel mensen de eclipse kwamen bekijken; hier is er een 100% eclipse, van ruim twee minuten, en een zeer grote kans op helderde lucht. Maar ook belangrijk; met de bergtoppen van de Grand Teton in de achtergrond, zou het uitzicht en het licht geweldig worden.

En dat werd het ook op maandag. AmeriCan Adventures had een stuk ranch afgehuurd, en midden in het veld wat faciliteiten opgezet. Iedereen had genoeg ruimte, om zo rustig het natuurverschijnsel te bewonderen. En ja het is een hele bijzondere ervaring. Een aantal verrassingen;

·         Tussen het eerste contact (als de maan voor het eerst de zon “raakt”) en het tweede contact(volledige verduistering) is behoorlijk wat tijd; ruim 1 uur en twintig minuten.

·         De verduistering zelf duurt slechts 2 minuten en 20 seconden, een tijd dat door de vele ervaringen om je heen. enorm snel gaat.
·         De temperatuur daalde met 15 graden in die 1 uur en twintig minuten.
·         Met het blote oog is alleen de volledige verduistering te zien. Tot een minuut ervoor lijkt de zon voor het blote oog nog volledig te schijnen.
·         Het licht wordt wel heel anders; schaduwen worden ongeloofelijk scherp, en het licht op de bergtoppen is geweldig.
·         Dieren reageerden verschrikt; koeien achter ons begonnen steeds luider te loeien, terwijl er tijdens de verduistering zelfs een echte American Eagle lag over ons heenvloog.

Voor Dennis kwam uitiendelijk de trip ook goed uit; ook in de buurt van “thuis stad” Kansas was er een 100% eclipse, maar daar bleek het uiteindelijk helaas bewolkt!

Kids en youtube kanalen

De kids zijn bijzonder trosts op hun youtube kanalen. Het is het moderne legeo-bouwwerk; iets dat ze zelf hebben gemaakt en in elkaar gezet. Uiteraard gaat het over gamen. Wellicht niet het meest interessante onderwerp voor ouders, grootouders, familie en vrienden. Maar toch; als je ze een “like” of zelfs “follow” wilt geven; het zal enorm gewaardeerd worden. Kevin’s youtube kanaal; https://www.youtube.com/channel/UCUViZhVB3hmlBjJ2K85KAHQ. Aimee’s youtube kanaal; https://www.youtube.com/channel/UCAba9lVRTktGH3PJLgItDNg

Oude man

Het is even wennen. Vijfenveertig, terwijl je je, net zoals Bryan Adams zong, nog steeds 18 voel. Toch is dat niet altijd meer het geval........

Op onze Noordpool reis speelde ik een spelletje volleybal mee in de gymzaal van het schip. Zo haalde ik nog met een mooie snoekduik een bal van de vloer. Niets aan de hand. Tot de volgende ochtend, toen ik met een pijnlijke heup wakker werd. Er zat een flinke blauwe plek op.

Vorige week donderdagavond was ik op het zomerfeest van ons Londonse bedrijf Exodus Travels. Ze hadden een leuk speelset, waarbij je tegen elkaar moet vechten in grote opblaaspakken. Hilarisch spelletje, om daarmee uiteindelijk over de grond mee te rollen. Totdat ik de volgende ochtend wakker werd met een pijnlijke knie die “op slot” leek te zitten.

Na vakantie werd het afgelopen zaterdag ook weer eens tijd voor wat “echte” sport. Een simpele vijf kilometer met Parkrun. Maar wat blijkt? Ondanks de gymzaal aan boord is mijn conditie achteruit gevlogen. Ik kon net binnen de 30 minuten finishen, en was de rest van de dag moe. Oude l..... vent!

Omgeving Guildford verkennen met Oma Nel

Afgelopen vrijdagmiddag maakten we een uitje voor Oma Nel’s verjaardag. We gingen naar het stadje Guildford; een druk maar gezellig stadje aan de rivier de Wey waar veel te doen. Zoals Dapdune wharf. Deze oude historische scheepswerf ligt op een steenworp van het centrum, maar is nu een heerlijk en rustig plekje aan de rivier. Ook dit wordt beschermd en gemanaged door de National Trust.  https://www.nationaltrust.org.uk/river-wey-and-godalming-navigations-and-dapdune-wharf. We hadden met de kids een puzzeltocht over de werf, hadden daarna thee met gebak in het zonnetje, voordat iedereen een bootje instapte voor een tourtje over de rivier. Iedereen behalve ik; ik moest op mijn vriend Epic passen. Honden waren niet toegestaan aan boord.

Na het bezoekje aan de werf maakten we ritje in ons favoriete gebied rondom het schilderachtige plaatsje Shere. Echter we stopten nu niet in Shere, maar in het naastgelegen gehucht Gomshall. Ook dit plaatsje ligt aan het ondiepe “speel” riviertje de Tillingbourne, net zoals Shere.  In het plaatsje heb je een gezellige traditionele pub, met bloementuin, aan het watertje. Genaamd The Compasses Inn http://thecompasses-gomshall.co.uk/. Een perfect plekje.

Verzekeringentijd

Deze zomer zijn we twee jaar in Engeland, en dat betekent dat alle verzekeringen weer aflopen. De Engelse verzekeringsmaatschappijen lokken je binnen met gunstige tarieven, maar bij de automatische verlengingen verhogen ze hun tarieven significant; tot wel 20-40%. Als je dan opbelt om te klagen of te annuleren, dan doen ze nog wel wat van de prijs af (dat laat zien dat ze hopen dat “luie” klanten gewoon de forste verhogingen accepteren). Maar goed, het is een competitieve markt, dus dan spring je gewoon weer over op het volgende aanbod. Zo konden we voor onze auto’s de verzekering voor £200 per auto goedkoper aflsuiten.

Ook loopt deze zomer onze tweejarige hypotheek af. Met een goede, in twee jaar tijd opgebouwde, credit geschiedenis, en de nodige aflossingen konden we deze enorm voordelig oversluiten voor vijf jaar bij onze eigen huisbank HSBC. Ik mopper graag over banken (zie ook http://lagerweijtjestoronto.blogspot.com/2012/04/banken-bmo-bank-of-scotland-rabobank-en.html, maar HSBC heeft de afgelopen twee jaar indruk gemaakt met hun prima service.

Uiteten met piloot en verjaardagsfeestjes

Vorige week donderdag kregen we Oma Nel op bezoek, die hier ondere andere haar verjaardag komt vieren. Zaterdag kregen we ook nog even neef Bas over de vloer, die ons kwam bedanken met een etentje voor alle overnachtingen dit jaar. Nadat we Feyenoord de Johan Cruyff schaal hadden zien winnen, probeerden we weer eens een nieuwe pub uit, dit keer in het plaatsje Frimley Green. De pub The Old Wheatsheaf werd een succes http://theoldwheatsheaf.co.uk, terwijl het slechts op tien minuten rijden van ons huis ligt.

Zondag vertrok ik vroeg voor een bezoekje aan Veenendaal, om daar de verjaardagen van  zus Marijke en nicht Tanya te vieren. Om hier weer maandagavond terug te komen, want op dinsdag moesten we  Nel’s drie-en-tachtigste verjaardag vieren!