Sonning en Shiplake

Afgelopen vrijdag ging ik bij Jimmy Page van Led Zeppelin, George Clooney, Uri Geller en Theresa May op bezoek. Ok, niet letterlijk, maar ik bezocht het plaatsje waar ze wonen; het schattige Sonning aan de Thames. Afgelopen zomer kwamen we hier ook langs, maar toen per boot in ons “Le Boat” weekend. Dit keer begonnen Epic en ik er aan een wandeling.

Het net buiten Reading gelegen dorpje is een mooi en charmant plaatsje. Vanuit hier liepen we het binnenland in, wederom de heuvels van de Chilterns, door velden naar het gehuchtje Dunsden Green. Dit had een leuk parkje met een oude put, een perfect plekje om even bij te komen van de klim heuvelop. Daarna ging het via meer velden en een voor deze wandeling verrassend klein stukje bos naar het gehucht Binfield Heath. Vanuit hier was het een klein sprongetje heuvelaf naar het plaatsje Shiplake aan de Thames. 

Er zijn twee verklaringen voor de grappige naam van dit dorpje; één ervan is dat er hier ooit een Viking schip strandde, omdat de Thames te ondiep was om verder te gaan. Maar een minder sexy verklaring voor de naam is dat dit de “stream where sheep are washed” was, oftewel Sheeplake wat later verbasterd werd tot Shiplake.

Shiplake ligt nog steeds pitoresk aan de Thames; vanuit hier was het 3 kilometer langs de rivier teruglopen naar Sonning. Het pad was erg modderig, maar het uitzicht op de verbazingwekkend stille rivier indrukwekkend. Het was ook nog eens windstil en zonnig, dus je had de meest mooie reflecties in het water.

Call center

Helaas wordt je hier in Engeland regelmatig lastig gevallen met random belletjes door call centers. Of ze proberen afspraken voor je te regelen met letseladvocaten; “We kregen door dat u bij een ongeluk betrokken ben geweest. Nee? Aha, dan was u de person die ergens gevallen was, toch?”. Of ze proberen je aannemers aan te smeren “U heeft recentelijk een subsidie aangevraagd voor nieuwe ramen, toch?”. Of ze proberen je wederom met advocaten in contact te brengen om een “PPI” claim in te dienen. PPI is een Engelse variant van de woekerpolissen (zie ook https://en.wikipedia.org/wiki/Payment_protection_insurance) waarop banken nu aangesproken kunnen worden.

Deze call centers staan vaak in bijzonder arme gebieden in Groot-Britanie, waar ze goedkoop personeel kunnen aannemen. Dat geeft bij mij de volgende uitdaging; de medewerkers spreken meestal Engels met een bijzonder zwaar lokaal accent. Ik begrijp meestal minder dan de helft wat ze zeggen, ook omdat ze snel hun tekstjes afratelen. Als ik dan zeg dat ik ze niet begrijp, denken ze dat ik hen voor de gek houd. Of dat ik een arme immigrant ben, waar toch geen business te halen valt.

Door de Chilterns naar Mapledurham

Vorige week Woensdag werd nog en keer een heerlijke wandeldag. Het was droog maar het waaide wel hard. Na het wegbrengen van de kids, besloot ik weer de Chilterns in te gaan. Het heuvelgebied ten noorden van de Thames. Het werd wederom een afwisselende wandeling van 17km, naar het gehuchtje Mapledurham aan de Thames. In Mapledurham staat een oude watermolen, een kerkje en het Mapledurham huis. http://www.mapledurham.co.uk/. In dit grote historische huis zijn verschillende films opgenomen.

De wandeling ging door met name velden en kleine bossen. De bossen hadden een prachtig herfst bladerentapijt. Boven de velden zag ik veel havik-achtige vogels, die de wind gebruikte om massaal op jacht te gaan. Op drie kwart van de wandeling rustte ik uit in een mooie oude pub, waar zelfs een behoorlijk modderige Epic ook welkom was. http://www.homecountiespubs.co.uk/packhorse/. De hamburger smaakte prima na de tijd in de buitenlucht. En ook Epic kreeg daar wat lekkers.

Another Brick in the Wall part 2B

Even een kleine kinderopstand. Afgelopen week hadden de kids, een overigens blanco, “negative referral” papiertje van school meegenomen. Zeg maar een officiele waarschuwing. En ze hadden twee eieren meegekregen van de schoolkippen. Ze kwamen met het opstandige idee om de eieren kapot te gooien op de negative referral. Behoorlijke opstandig en revolutionair. Wellicht niet helemaal pedagogisch verantwoord, gaf ik toestemming, op voorwaarde dat ik het mocht filmen, en ze de zooi zouden opruimen. En dat gebeurde, filmpje! https://www.youtube.com/watch?v=iISFPyrSk5w

Klassenvertegenwoordigster

Aimee is sinds kort de officiele klassenvertegenwooordigster. Een taak die wellicht eerst is ingegeven door haar voorliefde voor snoepen. Want, volgens haar, is tijdens het overleg met de andere klassenvertegenwoordigers en enkele leraren, veelal chips en chocolade aanwezig. Maar Aimee neemt haar taak erg serieus; ze was deze week al haar klasgenootjes afgegaan met een schriftje en pen, om opmerkingen en ideeen te noteren.

Wandelen en dansen

Engeland is een fantastisch wandelland. Daar ben ik de laatste maanden wel achtergekomen; je hebt hier de mooiste afwisselende wandelingen. Wel moet je in deze tijd van het jaar laarzen aandoen. Je prachtige gloednieuwe witte trendy sneakers zullen het niet lang overleven in de modder. En ook kan ik afraden om volledig witte honden de Engelse modder in te nemen ;-)

Zondag dropte ik de kids af bij hun vriendje Henry in Maidenhead (jawel de jongen van de gebroken arm van Kevin’s verjaardag). Daarna besloot ik 8km te gaan lopen met Epic bij hem in de buurt, rondom het gehucht Knowl Hill. We moesten behoorlijk doorstappen, want we begonnen om half drie, en even na vier gaat de zon al onder. Maar dit leverde de mooiste plaatjes op, een geweldig rode ondergaande zon en lucht. Het landschap was weer boeiend – dit gebied maakt ook deel uit van het Chiltern heuvel gebied (zie ook https://lagerweijtjeslondon.blogspot.co.uk/2017/10/negentien-kilometer-door-de-chilterns.html).

Thuis werd er nog even gedanst met dank aan de speelcomputer. Als je het filmpje nog niet hebt gezien op Isabelle’s Facebook, check het dan uit, want het is heel grappig om Epic uit z’n dak te zien gaan als Aimee en ik aan het dansen zijn.

De Mummy in Waverley Abbey

Zaterdagavond keken we naar Tom Cruise’s de Mummy film. Niet dat we een fan zijn van dit genre, waarbij bloeddorstige Mummies  weer tot leven komen. Maar omdat een groot gedeelte van deze film is opgenomen in “onze achtertuin”, bij de “geheimzinnige” klooster ruine van Waverley Abbey bij Farnham. http://www.english-heritage.org.uk/visit/places/waverley-abbey/. We hoorden al begin vorig jaar dat ze bezig waren met de opnames, toen de ruine voor een lange tijd afgesloten werd voor het publiek, zodat Tom zijn gang kon gaan. http://lagerweijtjeslondon.blogspot.co.uk/2016/05/mummys-en-tom-cruise-in-waverley-abbey.html. 

Het was leuk om dit nu terug te zien, inclusief de creatieve invulling van Hollywood, die er toch een kleine hele kerk in het plaatje hadden opgenomen. Sorry, dit is erin gepoetst, want Waverley Abbey is een echte ruine – er is geen complete kerk overgebleven.