Mexico op Hall Grove

Vrijdagavond hadden Isabelle en ik een uitje naar de school van Kevin en Aimee. Ze hadden namelijk een Mexicaanse feestavond georganiseerd in de aula. Het was een mooie heldere avond, en als je dan komt aanrijden over de schoolgronden, zie je hoe indrukwekkend de school en de velden zijn en hoe mooi het gelegen is. Uiteraard was de aula feestelijk versierd. Met lekker eten en gezellige muziek was het een goede gelegenheid om de andere ouders en leraren beter te leren kennen. We maakten een praatje met de hoofdmeester/eigenaar, die vanwege de unieke ervaring voor de kinderen toestemming geeft om de kids mee te nemen op onze Antarctica trip in februari. En we ontmoetten ook nog een Nederlander (getrouwd met een Amerikaanse). De meeste ouders hebben een vergelijkbare achtergrond met veel internationale werkervaring, vaak inclusief een aantal jaar in de US, dus er waren veel ervaringen uit te wisselen. Erg goed om te horen dat iedereen, na op zoveel verschillende plaatsen geleefd te hebben, ook zeer tevreden zijn neergestreken in deze omgeving.

Wennen en waarderen

Zoals geschreven zijn we door een enorme hectische tijd gegaan, maar de laatste twee weken valt alles weer op z’n plaats. De rust is terug. Niet dat we het rustig hebben; we werken (en studeren!) hard, maar de routine begint er weer in te komen.

De verhuizing was niet zonder risico voor teleurstellingen, want we waren zo gek op Toronto en Canada. http://lagerweijtjestoronto.blogspot.co.uk/2015/07/vaarwel-toronto.html. Maar gelukkig hebben we het ook hier enorm naar onze zin. De kids zijn happy op hun school en gaan zelfs over een week al hun eerste vakantie in. De omgeving is wellicht één van de ideale plekjes in Engeland. Centraal, onder de rook van London, maar groen en lieflijk. Goed uitgezocht door Isabelle op haar spy-trip in februari! Nu ik weer kan rennen ga ik graag de prachtige bossen en heide-gebieden in. Super rustgevend. En het huis bevalt ook uitstekend; het staat in een rustig buurtje, perfect gelegen aan het einde van de straat. Weinig verkeer dus, ideaal voor de kids om op straat te kunnen spelen, als ze niet in de grote achtertuin spelen. De buren zijn zeer vriendelijk maar niet opdringerig. We zijn tevreden mensen!

Accent

En ja hoor, Aimée is de eerste. Zij begint een mooi “proper”Engels accent aan te nemen. Voorbij zijn de dagen dat iets Aaaaawesooome is. Haar uitpraak lijkt een beetje op die van Hermione uit Harry Potter. Zoals iets als https://www.youtube.com/watch?v=b6eIgrYraEc (vanaf 2:18).

Opknappen

Afgelopen week hebben we ook de eerste stappen gemaakt om ons huisje verder op te knappen. We lieten het dak schoonspuiten (er lag een dikke laag mos op) en kapotte dakpannen vervangen. Ook was dit een mooie gelegenheid om twee verroeste TV antenne en satellietontvanger eraf te halen. Voor het oog een hele verbetering. Verder zijn we in gesprek over het plaatsen van zonnepanelen. De Engelse overheid subsideert dit door je een bedrag te betalen per geprodueerde energie-eenheid (ongeacht of je het zelf gebruikt of terugvoert in het energienet). Dit bedrag wordt voor 20 jaar gegarandeerd en zelfs aangepast met inflatie. Wel dringend; dit geldt alleen voor panelen die voor 1 januari 2016 geplaats zijn, daarna is de subsidie over.

Bijkomen

Na alle hectiek van de afgelopen maanden was dit een echt bijkom-weekend. Er werden wat klusjes gedaan en er werd uiteraard wat gestudeerd. We genoten van het prachtige herfstweer en ik rende weer beide dagen, langzaam opbouwend naar 5km. We wisten dat de omgeving mooi is, maar als ik in het bos ren verbaas ik mezelf nog steeds hoe mooi het hier is. Dit weekend zag je de eerste paddestoelen, in allerlei kleuren en formaten. Ik ging zondagmiddag ook met Aimée en puppy Epic het bos in. Aimée ging op haar fiets; eindelijk kon ze eens hele stukken fietsen, veilig in het rustige bos. En Epic vermaakte zich ook enorm. Overigens was het rennen wel zwaar, want na de relatief eerste vlakke 1.5km gaat het eerst bergaf, om vervolgens weer bergop, bergaf, bergop etc te gaan. Je merkt daardoor wel dat we op een hoger gelegen heuvel wonen. Dat is niet verkeerd in Engeland, want floodings zijn dan een veelvoorkomend probleem als het regent.

Kevin heeft al één van zijn verjaardagskado’s gekregen; een buro, die ik met hulp van de kids op zaterdag in elkaar zette (Isabelle was aan het studeren). Verder keken we dit weekend twee leuke familiefilms; the nut job http://thenutjob.com/ en de remake van Beertje Paddington http://www.paddington.com/gb/the-movie/. De laatste was erg grappig, ook omdat het zich in London afspeelt.

Weetjes van de professor; feit of mythe?

Als Kevin in zijn praatstoel zit, vertelt hij graag weetjes. Zo vertelde hij mij afgelopen week iets wat ik nooit eerder gehoord had. Volgens hem zijn de langpootspinnen (hooiwagens, oftewel daddy long legs), bijzonder giftig, maar hebben ze geen mogelijkheid om het gif over te brengen. Dat moest ik uiteraard zelf even opzoeken. Sorry professor Kevin, je hebt een mythe opgepikt, want er is geen wetenschappelijk bewijs voor dit verhaal http://spiders.ucr.edu/daddylonglegs.html.

Een ander weetje waar mijn IT collega mee kwam tijdens ons teamuitje in London, is dat de standbeelden van Engelse soldaten te paard in London het volgende vertellen; een paard met één been van de grond zegt; hij is gewond geraakt. Een paard met twee benen van de grond zegt; hij is tijdens de slag overleden. Alle benen op de grond betekent uiteraard; alles kits. Uiteraard  gooide ik dit door de Google molen en wat blijkt; dit is ook een mythe! http://equator.eftours.com/the-ef-passport/horse-statue-code en http://europeanhistory.about.com/od/europeasawhole/a/histmyths5.htm.

Etentjes en uitjes

Het was wel een weekje van etentjes en uitjes voor mij. Dinsdagavond was ik met mijn Hapag Lloyd collega’s in het Duitse Bremerhaven. Zoals de meeste havens is het een saaie stad, maar het eten ’s avonds was in het oude museum zeilschip. Dit prachtige schip komt uit 1919 en is nu een prima restaurant met Duitse gerechten  http://www.seutedeern.de/en/.

Woensdagavond hadden Isabelle en ik ons eerste avondje uit in Engeland. Onze geboekte massages werden helaas uitgesteld, maar we aten lekker Thais en Peking Chinees bij Ming, in het schattige plaatsje Windlesham waar ook onze favoriete pubs zijn http://themingrestaurant.co.uk/.

Donderdag had ik een borrel en uitje met het werk in London, in een ‘tafeltennis club’. Ik dacht in eerste instantie eerlijk gezegd; saai… Maar de ping pong club in London is allesbehalve saai. Het is een soort disco met luide muziek, maar in plaats van dat mensen dansen spelen ze tafeltennis http://www.bouncepingpong.com/ping-pong. Een onverwachte verrassing, erg gezellig!